volgende pagina
vorige pagina
Richard Hutten



Richard Hutten (1967) is een van de bekendste Nederlandse ontwerpers en geniet ook internationaal grote bekendheid. Hij studeerde af aan de Akademie Industriƫle Vormgeving Eindhoven (nu: Design Academy Eindhoven) en startte in 1991 zijn eigen studio. Daar maakt hij ontwerpen voor meubels, producten, interieurs en tentoonstellingen.
Met zijn heldere en vaak ook humoristische ontwerpen wordt hij gezien als een van de vooraanstaande exponenten van Dutch Design. Hij is bekend om zijn No Sign of Design meubilair, functionele meubelen in een conceptuele en heldere stijl, zoals zijn Tafel op Tafel concept. Een van zijn populairste ontwerpen is de Domoor, een olijke mok met twee reuzengrote oren. Behalve visueel aantrekkelijk bleek de drinkbeker in het gebruik ook goed hanteerbaar voor jonge kinderen en mensen met een handicap.

Zijn werk is onderdeel van de permanente collectie van onder andere het Centraal Museum in Utrecht, het Stedelijk Museum in Amsterdam, het Vitra Museum in Weil am Rhein en het San Francisco Museum of Modern Art. Philippe Starck gebruikte enkele ontwerpen van hem voor het interieur van het Delano Hotel in Miami en het Mondrian Hotel in Los Angeles.
nijntje by Richard Hutten
Richard Hutten heeft al vaker te maken gehad met het werk van Dick Bruna en kent het dus niet alleen uit de voorleesboekjes van zijn kinderen. In 2004 heeft hij een tentoonstelling van zijn werk in het Suntory Museum in Osaka (Japan) ingericht. Net als toen worstelde hij ook nu met de opdracht om een driedimensionale vertaling van het werk van Dick Bruna te maken. Uiteindelijk heeft hij voor de art parade zelf een nijntje-sculptuur ontworpen: nijntje by Richard Hutten . 'Nijntje heeft geen zij- en achterkant, alleen maar een voorkant. Het beeld dat ik gemaakt heb van nijntje heeft ook alleen maar een voorkant. Het maakt niet uit van welke kant je het object bekijkt, het is altijd frontaal. Dit heb ik bereikt door het beeld rond te maken en van meerdere ogen en mondjes te voorzien. Hoe je het ook bekijkt, je ziet alleen maar een voorkant. Een ruimtelijk beeld van nijntje zoals Dick Bruna het ooit bedacht heeft: tweedimensionaal.'