volgende pagina
vorige pagina
tupera tupera


Sinds 2002 vormt het echtpaar en ontwerpersduo Tatsuya Kameyama (1976) en Atsuko Nakagawa (1978) het label tupera tupera. Tatsuya Kameyama studeerde aan de Musashino Art University, Department of Painting en specialiseerde zich in gravures. Atusko Nakagawa studeerde aan de Tama Art University, Faculty of Art and Design, Department of Textil Design. Samen vormen zij een creatieve eenheid; ze creëren hun kunstwerken zonder een specifieke rolverdeling.

De belangrijkste techniek in hun werk is collage, maar ze maken ook gebruik van andere technieken en zijn altijd op zoek naar ideeën die mensen opwinden of verrassen. Het dagelijks leven, hun eigen ervaringen uit het verleden, de communicatie met mensen en het leven met kinderen vormen de belangrijkste inspiratiebronnen. Als tupera tupera houden ze zich met veel verschillende vakgebieden bezig, waaronder illustraties, prentenboeken, handwerken, workshops, podiumkunsten, animaties, en huishoudelijke producten. Ook zijn zij beiden werkzaam als art director van het programma Nozy's Idea Workshop van NHK Educatieve Televisie.

Ze staan het meest bekend om hun kunstzinnige en grappige prentenboeken, waaronder Ki Ga Zurari (Heel Veel Bomen), Kao Note (Gezichtsnotities), Yasai-San (Meneer Groente) en Panda Sento (Panda Badhuis), waar ze diverse prijzen mee wonnen. Hun prentenboek Shirokuma No Pants (De onderbroek van IJsbeer) won de Publieksprijs van de 18th Japan Picture Book Awards en kreeg van de jury van kinderdagverblijven de Prix Du Livre Jeunesse Marseille 2014. De boeken van tupera tupera worden bij verschillende Japanse uitgevers gepubliceerd en zijn in diverse talen vertaald. Het label gaat regelmatig samenwerkingen aan met grote merken, zoals Petit Bateau, Né-net, Afternoon Tea, Design T-shirt store graniph en Belle Maison.
nijntjes appartement
Het nijntje-beeld van tupera tupera heet nijntjes appartement. 'Omdat nijntje zelf al compleet is, wilden we niet dat ons werk dat zou aantasten. Na het grote nijntje-beeld, dat de basis was, bestudeerd te hebben, werd het voor ons een nijntje-appartement; geliefd over de hele wereld. We stelden ons voor dat zich daarin veel inwoners met een rijke persoonlijkheid hebben verzameld. Diverse gezichtjes kijken dan ook uit hun raam en men kan zich het bruisende leven van nijntje in het appartement voorstellen. We hebben dit werk met veel plezier gemaakt.'