volgende pagina
vorige pagina
Joseph Klibansky




Joseph Klibansky (1984) is kunstenaar. Hij is geboren in Kaapstad en groeit op in een creatief, internationaal georiënteerd milieu. In zijn tienerjaren raakt hij gefascineerd door de mogelijkheden van computerkunst en digitale beeldbewerking. Honderden beelden fuseert hij tot krachtige composities, die worden verrijkt met computerkunst en verschillende verftechnieken. Hij studeert af aan een business school, maar besluit al gauw te kiezen voor zijn grote passie: de kunst.
De jonge kunstenaar ontwikkelt al snel een eigen kenmerkende stijl die kunstgaleries en verzamelaars over de hele wereld fascineert. Hij staat bekend om zijn grootschalige, utopische stadsportretten die zijn opgebouwd uit honderden lagen fotografie, verrijkt met acrylverf en fluorescerende inkten, op museumkwaliteit katoenpapier, bedekt met een vloeibare glaslaag: 3D liquid glass. Vooral dit laatste zorgt voor een zeer bijzonder, driedimensionaal effect. Joseph Klibansky wordt gezien als de grondlegger van deze New Media Collage stroming en pionierde het gebruik van 3D liquid glass (vloeibaar glas) op kunst als veredelingstechniek.

De belangrijkste thema's in zijn werken zijn architectuur en de stad, in het bijzonder de versnelde, gecomprimeerde en dichtbevolkte stedelijke omgevingen van de 21ste eeuw welke hij verwerkt in zijn werken, in wat een glimp van de toekomst zou kunnen zijn. Naast zijn stadsportretten werkt hij sinds 2012 aan de creatie van verschillende vormen van sculpturale uitingen, waarbij hij gebruikt maakt van een combinatie van 3D-printtechnieken en traditioneel brons gietwerk. Hij is een van de jongste professionele kunstenaars in de hedendaagse internationale kunstmarkt. Hij wordt geïnspireerd door evolutie en menselijke emoties.
Equilibrio Iconico
Joseph Klibansky's nijntje heet Equilibrio Iconico; het is een sculptuur die staat voor de balans tussen carrière, gezinsleven en jeugd. 'Nijntje is voor mij een icoon van speelsheid en van de jeugd. Deze ontastbare begrippen, die zo belangrijk zijn, worden hier als een delicate balans tentoongesteld om de kijker te laten reflecteren op zijn of haar verhouding tot deze vraagstukken.'